Tom de Wit (TDW / Dreamwalkers Inc. ) aan het woord

Facebookrssmail

Tom de Wit als persoon.
Deze man uit Amersfoort denkt graag na over emoties: de dood, de manier waarop je het leven kan leven e.d. Toch heeft deze nuchtere Hollander een pragmatische, doelgerichte kant. Hij is zowel introvert als extrovert. Deze tegenstellingen maken hem tot een unieke persoon. Tevens is hij HSP-er (= High Sensitive Person) is. Deze hooggevoeligheid heeft hem deels als muzikant gevormd. Lange tijd was muziek zijn enige uitlaatklep. Zijn brein, zijn emoties draaien ALTIJD op volle toeren. De ‘uitknop’ bestaat niet. (Negatieve) dingen die hij zelf meemaakt blijven een tijd rondspoken in zijn lichaam en brein. Dat geldt ook voor dingen die anderen aan hem vertellen. Hierdoor voelde Tom zich ‘aangevreten van binnen’. Zijn frustratie vormt de basis voor ‘The Antithetic Affiliation’. Als HSP-er voelt Tom de intensiteit van emoties bij anderen. Met dit in zijn brein is hij gaan schrijven en componeren.

TDW versus ‘Dreamwalkers Inc.’
Eerst was er alleen de studio band TDW. Alles is immers door Tom zelf geschreven. Later kwam daar de live band bij. Deze heet: Dreamwalkers Inc’. Dit zorgt soms voor verwarring. Het album is onder de naam TDW uitgebracht, toch wordt regelmatig ‘TDW & Dreamwalkers Inc.’ gebruikt. Tom overweegt om deze naam definitief door te voeren. Want de inbreng alle bandleden is zó belangrijk. Hij legt uit: “Jarenlang heb ik ALLES zelf onder controle willen houden dit album was een goede les in loslaten.”
‘Dreamwalker’ past bij Tom: hij probeert zijn dromen en idealen te verwezenlijken. Niet alleen qua muziek maar ook qua manier van leven, politieke overtuigingen etc. Ook is het de naam die hij een trouwe groep TDW fans gaf. Dit is een teken van waardering dat ze niet ‘zomaar fans’ zijn. Er is voor hen een ‘members only’ afdeling. Hier kunnen alléén zij specials downloaden. De toevoeging ‘Inc’ is omdat een band een soort machine/fabriek is waar iedereen samen werkt. Met machines (muziekinstrumenten) maakt de band een eindproduct (liveshow). De band telt acht leden. Deze grootte draagt bij aan het vergroten van de impact bij live shows. Voor zichzelf legt Tom de lat behoorlijk hoog. Elke noot die er live net niet lekker uitkomt analyseert hij. Hij wil zich blijven ontwikkelen, en werkt daar hard voor. Ook de band steekt er veel tijd en energie in. Dit geeft Tom weer energie zodat hij zichzelf gemakkelijk kan pushen. Voor 2017 staat er een aantal shows. Ook komen er één of twee speciale shows. Er zijn al voorbereidingen voor 2018. Omdat nog niet alles rond is, kan ik er niets over vertellen.

Het ontstaan van ‘Aphrodisia’ en ‘The Antithetic Affiliation’
Van het idee tot aan de realisatie van de promo EP ‘Aphrodisia’ duurde een paar jaar. Dat kwam door tijdgebrek. Tom is ZZP-er. Er moest brood op de plank komen, betaalde opdrachten kregen voorrang. De eerste track die Tom schreef was ‘Lest we forget’. Hij was boos en verdrietig, de negatieve energie móést eruit. Vervolgens schreef hij de tegenpool ‘Anthem’. Daarna ‘Dirge’, ‘Aphrodisia’, ‘Lovesong’ en ‘Monolith’. Toen pas ontstond het idee van een conceptalbum. Een album van tegenstellingen. Want het leven is niet alleen maar goed of slecht. ‘The more we remember’ werd als laatste geschreven. Toen hadden alle tracks een tegenhanger. De puzzelstukjes vielen op zijn plaats.

Omdat er twee jaar geen release was geweest werd besloten om in 2016 de promo EP ‘Aphrodisia’ uit te brengen, als voorproefje op ‘The Antithetic Affiliation’ (TAA) Op de EP staan de vier kortere nummers. Het zijn dezelfde nummers als op TAA. Maar ze klinken nu anders omdat er heel veel extra dingen zijn opgenomen. Alle bandleden hadden hun eigen inbreng, met allerlei details. Hierdoor is het album van best goed naar magisch gegaan. De bassist (Peter den Bakker) had, naast de door Tom gevraagde partijen, een solo bedacht in ‘Athem’. Peter zei tegen Tom “Kijk maar of je het wat vindt”. Ik citeer de reactie van Tom: “Ja dit is fucking vet!”

Hij laat niet zomaar ieder aan zijn muziek zitten, want zijn muziek is extreem persoonlijk. Hij vertelde in welk nummer hij wat wilde hebben. Hij zei bijvoorbeeld: “Ik zoek hier een knoerthard shredstuk op gitaar. Daarna kregen de gastmuzikanten veel vrijheid.” Hij vervolgt: ”Het bewijst dat vertrouwen hebben in andermans kunnen, leidt tot mooie dingen. De bijdrages van de band, en de gastmuzikanten tilden alle nummers naar een hoger niveau.”
 Het is duidelijk te horen dat er veel werk in de cd heeft gezeten. Regelmatig zijn er héél veel laagjes. Een monsterklus om dat goed te krijgen. Vooral bij de epics (ruim 22 minuten). In ‘Lest we forget’ zitten op het meest intense stuk 125 lagen aan instrumenten en vocalen. Tom vertelt: ”Toen we klaar waren met dat ‘monster van een nummer’ moesten we even zitten en realiseren wat wij (de band, de gastmuzikanten en ik) klaargespeeld hadden. Dat hele proces heb ik herhaald voor ‘The More We Remember’. Totale idioterie eigenlijk dat een mens zichzelf dat aandoet, maar het eindresultaat is wat telt!” De persoon in ‘Dirge’ is moe. Hij wil afstand nemen van personen, dingen of gewoontes die niet goed voor hem zijn. De tekst bevat symboliek met de dood. De tekst kan geïnterpreteerd worden als denken over zelfmoord. Dat is NIET de opzet. Maar als iemand zulke gedachten uitspreekt moet er zeker naar geluisterd worden, vindt Tom.

Creatieve ondernemer
Tom kende geen prog/symfo/avant-garde metal labels die non-profit waren. Bovendien hebben grotere labels alleen belangstelling voor grote bands. Daarom richtte hij zijn eigen label op: Layered Reality Productions (LRP). De filosofie achter LRP is: Een plek maken waar nieuwe bands samen kunnen komen voor het uitbrengen van hun gave, vernieuwende muziek. Bovendien streeft Tom naar muzikale samenwerking, want samen sta je sterker. Hij vervolgt: ”Mijn doel met LRP was niet geld verdienen (vandaar non-profit). Maar een verzamelnaam/plek creëren die bekend staat voor kwalitatief goede bands die risico’s durven te nemen. Daarom is het verdienmodel bij LRP ook 90/10. De bands betalen het meeste, en verdienen het meeste. LRP is een ‘stepping stone’ zodat bands op eigen kracht verder kunnen.”
 Daarnaast heeft hij zijn eigen bedrijf ‘The Imagineering Suite’ voor webdesign en audio/video productie. Tom vindt het zeer plezierig om producten te maken voor zijn klanten.
Zijn creativiteit is het gevolg van de drang om iets blijvends te maken. “Als ik tegen het einde ergens over een jaar of 60 kreupel en gaar ben, wil ik op zijn minst een stapel CD’s/LP’s/DVD’s whatever achterlaten waarop je ziet dat ik geleefd heb en mijn hart gevolgd heb.” aldus Tom.
Hij is een controle-freak. Te vaak beloofde men hem iets maar het gebeurde niet. Daarom doet hij het liefst alles zelf. Dat is hard werken. Tom is realistisch: “Je moet je handen uit de mouwen steken om dingen te bereiken, het komt nooit vanzelf.”

Dank je wel Tom dat ik je mocht interviewen. Voor wie meer wil weten over ‘The Antithetic Affiliation’, mijn recensie kun je hier lezen.

Dreamwalkers Inc – Promotional Picture 2017 – By Kelly Thans Photography.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail
Inschrijven op de RockMuZine nieuwsbrief
Wekelijks op vrijdagavond het laatste nieuws en de laatste verslagen en recensies in je mailbox!

(Let op: check je spambox en voeg info@rockmuzine.nl toe aan je whitelist)