Fangus – Emerald Dream

In muziekland werd de terugkeer van de Canadese grootmeesters van Rush grootst aangekondigd. Dat er hele fijne muzikale klanken uit het land komen was dus al een tijd bekend. Een band die nog aan het begin van hun carrière staat uit Canada is Fangus. Al gaan je eerste gedachten naar de early 70s wanneer de proto-metal op aan het komen en dit een van die obscure herontdekte platen zou kunnen zijn.

De band is in 2022 ontstaan en bracht twee jaar later een EP uit met de naam ‘Meet The Reaper’. Nu weer twee jaar later is daar dan hun eerste volwaardige studio album met ‘Emerald Dream’ vandaar neem ik aan de ook de in het oog springende smaragd op de album cover.

In de ontvangen promo noemen ze bijvoorbeeld ook de band Leaf Hound. Nou aan dat soort muziek moet je wel denken. Proto-metal gemixt met wat psych en acid rock met een ruwe, fuzzy sound vergezelt door een heerlijk orgeltje. Naast de sound doet ook de speelduur van de plaat, met grofweg 35 minuten aan muziek terugdenken aan albums uit die tijd.

‘Howling Hammer’ opent de plaat heerlijk fuzzy. Ideale opener met een opbouwend intro, wat ook gelijk ideaal is als opkomst nummer bij een live show. Al snel gaat het naar een lekker beukend tempo en komen de gitaar en orgel om de hoek kijken.

Dat eerdergenoemde orgel neemt een prominente rol op zich gedurende dit album waardoor je ook zeer zeker connecties hoort met bands als Deep Purple en Uriah Heep. Een van de uitschieters op de plaat is dan ook de instrumentale titeltrack. Het neemt je mee in een heerlijke acid trip en neemt ook het aspect weg waar je misschien even tijd voor nodig hebt om in te komen. Dat zijn de vocals van Jim Laflamme. Die zijn zoals al gezegd ruw, wat zich leent voor deze stijl en de fuzz. Toch voel je dat de ruwheid af en toe botst met het melodische in de muziek.

Desalniettemin is de eerste ontmoeting met Fangus is een aangename. Benieuwd waar de band over een aantal jaar staat. Het debuut is veelbelovend.  (77/100) (The Urn Records)