7 Miles To Pittsburgh – Revolution on Hold

Facebookrssmail
Genre: Hard Rock

Nog maar een kleine twee jaar geleden werd ik zeer positief verrast door de debuutplaat van ‘onze’ 7 Miles to Pittsburgh. Een meer dan prima (classic) rockende eerste plaat van deze samenwerking tussen een aantal door de wol geverfde muzikanten. Voor wie de band niet kent: de half-Engelse zanger Andrew Elt is bekend van Gin on the Rocks en vooral van het ooit erg populaire Sleeze Beez, die van 1987 tot 1995 vijf sleazy rockplaten uitbrachten en zowaar hiermee ook wat Amerikaans succes scoorden. Tegenwoordig is hij zanger in Physical Graffiti, een Zeppelin-tributeband en tourmanager van bluesman Walter Trout. Bassist Martin Helmantel en drummer Dirk Bruinenberg speelden ooit in het progressieve Elegy. Prima gitarist Joris Lindner toerde met Nederlandse grungeband Komatsu. En zowaar een nieuwkomer in de band: toetsenist Remco van Zandvoort, die studeerde aan de Rock Academy en met Andrew speelt in Physical Graffiti.

Voldoende ervaring dus om een mooie opvolger te fabriceren van het veelgeprezen, maar helaas sporadisch live gepromote debuutalbum. Overigens al in de zomer van 2018 opgenomen, erg snel na hun vorige plaat, dus muzikaal logischerwijs ook erg in het verlengde hiervan. Dat blijkt al tijdens opener, het uptempo ‘Bad Enough’. Leunend op een lekkere riff, heeft het intro wel wat weg van Rainbow’s ‘Kill the King’. Meteen valt het aandeel van Remco’s Hammond op, vol in de mix. Het is weer even wennen aan Andrew’s hoge, wat afgeknepen stemgeluid, maar de 55-jarige Elt zingt nog altijd de pannen van het dak. De drums hadden wat mij betreft een tandje harder gemogen, maar afgezien daarvan een prima overall sound. Prachtig duel tussen gitaar en Hammond Orgel ook in de opener.

‘Olympus’ leunt ook weer deels op de keyboards en is een wat tragere beuker die me beter bevalt dan het openingsnummer. Lekker meerstemmig refrein en mooi opgebouwde melodieuze gitaarsolo vallen op. Er wordt wat gas teruggenomen op het lange, dreigende, deels ingehouden ‘I Feel Your Pain’, zonder dat dit een echte ballad wordt. Halverwege gaat de band los en mondt het uit in één van de beste nummers van de plaat. Top nummer! Met het ritmisch afwisselende, en daarmee aan Rush refererende, ‘Sound’ en de vlotte rocker ‘Think’ volgen twee heerlijke songs. Waarbij die laatste niet misstaan had als opener van de plaat.

‘Brave New World’ en ‘God Only Knows’ zijn beiden wat trager, maar niet minder mooi. De eerste gezegend met een catchy refrein en heerlijke gitaarsolo. De tweede is iets sneller en lichter van sound, maar luistert vanwege zijn mooie zangmelodie ook lekker weg.
Het valt wel op dat de band sterk vasthoudt aan de traditionele songopbouw: couplet-refrein-couplet-refrein-solo-refrein. Met deze muzikanten én de Zeppelin-achtergrond zou het fijn zijn als er iets vaker avontuurlijker buiten de lijntjes werd gekleurd, dat komt de afwisseling ten goede. Op de vorige plaat waren ook akoestische gitaren te horen en stonden er met ‘Jambalaya’ en ‘Lost and Found’ nog twee  (semi-)ballads op. Die ontbreken dit keer helaas, terwijl er met slechts negen nummers best ruimte voor was.

Terug naar de plaat. ‘Time’ is een lekker in het gehoor liggende recht-toe-recht-aan rocker. Afsluiter ‘Only a Fool’ liet zich wat minder snel doorgronden, komt wat traag op gang, maar blijkt na een aantal luisterbeurten toch in mijn geheugen gegrift te zijn. Dat zijn vaak de beste nummers. Mooie opbouw, prachtige solo gitaarwerk en wederom ondersteunde keyboards hoog in de mix. Heerlijke afsluiter! Resumerend: de vaste toetsenist is een welkome aanvulling op het totaalgeluid, de nummers zijn van hetzelfde hoge niveau als het debuut, maar iets meer afwisseling in de vorm van bijvoorbeeld een ballad hadden mijn eindoordeel nog een half puntje hoger gemaakt. Maar we mogen terecht trots zijn op deze welkome aanvulling op vaderlandse rockbands als Navarone, The New Shining, Ten Times a Million of Adje’s Moonkings. Hopelijk pikt een platenlabel dit op. Nu nog wat vaker optreden jongens!
‘Revolution on Hold’ is overigens, net als het debuut, wederom gestoken in een prachtige hoes, wat vraagt om een vinyl-versie.           

(83/ 100 – A67 Records)

Tracklist: Revolution on Hold

1. Bad Enough
2. Olympus
3. I Feel Your Pain
4. Sound
5. Think
6. Brave New World
7. God Only Knows
8. Time
9. Only A Fool

Line-up: 7 Miles To Pittsburgh

Andrew Elt – Vocals
Joris Lindner – Guitars
Martin Helmantel – Bass
Dirk Bruinenberg – Drums
Remco van Zandvoort – Keyboards

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail
Inschrijven op de RockMuZine nieuwsbrief
Wekelijks op vrijdagavond het laatste nieuws en de laatste verslagen en recensies in je mailbox!

(Let op: check je spambox en voeg info@rockmuzine.nl toe aan je whitelist)