Karibow – Ophelia

Facebookrssmail

Karibow begon bijna 30 jaar geleden als one man project. Nog steeds zingt en speelt deze Duitse multi-instrumentalist Oliver Rüsing heel veel zelf in. ‘Ophelia’ telt tien tracks, ze vertellen over manieren om aan tragedie te ontsnappen, zonder dat het al te emotioneel beladen is. Want bijvoorbeeld ‘On Higher Ground’ is optimistisch van klank. Oliver zegt hierover: “Wakker worden, zonder wrok over gisteren. Met positieve energie kijken naar de nieuwe dag. Leren van het verleden, opstaan en opnieuw beginnen. Een nieuwe dag, een hoger niveau”. 

Aan dit album werkten drie gast-muzikanten mee, waaronder Markus Savic. Zijn vioolspel smelt in ‘Overture’ samen met de kalme muziek en met de “koorzang”. De overgang naar ‘Ophelia’ verloopt naadloos.  Dit gaat over iemand die geen contact meer heeft met zijn of haar omgeving, en compleet verdwaalt in zijn/haar eigen gedachten/gevoelens. Na een rustige instrumentale start volgen verschillende wendingen. In eerste instantie zingt Oliver in het rustige deel, later zingt hij luider. Deze track heeft (net als de klassiek personage van Shakespeare) geen happy end.

Iedere track heeft een ander intro en verrassende wendingen, zo ook ‘Unreal’. Waarin verteld wordt dat liegen en fake nieuws normaal lijkt te zijn. Voor de één is dit een manier om te ontsnappen aan persoonlijke tragedie en eindigt in zelfbedrog. Een ander vindt dit een vreselijke ontwikkeling en houdt absoluut niet van deze “schijnvertoning”. Na een uptempo stuk lijkt deze track te eindigen, maar na een rust volgt er een kort, kalmer stukje. Even later gaan tempo en volume weer omhoog. 

In ‘Down to Earth’ bespeelt Andy Pendant saxofoon. Zijn aandeel komt vooral tijdens het ingetogen deel goed naar voren. De melodie van de pakkende delen blijven aangenaam in je hoofd kleven. De zang in ‘State of Regression’ begint in een kalm deel. Later verandert Oliver’s stem. De gefrustreerde klank past bij de tekst. In beide fasen weet Oliver mij te overtuigen, zang en muziek blijven constant in harmonie. De wisselwerking tussen de kalme en hectische delen is zeer goed. Vlak voor het einde keert de hectiek terug, dit past bij de gezongen woorden; ineens is het stil…

Het rustige ‘Mercy’ vormt een contrast met ‘State of Regression’, toch past het bij elkaar. Het pianospel dwarrelt mooi door het instrumentale stuk heen. 

Bij het uit drie delen bestaande ‘Icicles’ moet je de ijspegels niet letterlijk nemen. Ze staan voor mensen die een “schild om zich heen hebben”. Ze lossen problemen niet op, waardoor het ijs niet smelt. 

‘Icicles Part I: The Circle’ start met een melange van rock en een vleugje Oosterse sferen. Voordat Oliver begint te zingen, vloeit dit uit naar een kalmer deel. Er volgen nog diverse wendingen. Een klein gespeeld deel vormt de overgang naar het kalmere ‘Icicles Part II: Peace’, waarin Philipp Dauenhauer mooi gitaarspel laat horen. 

Tempo en volume liggen hoger in ‘lcicles Part III: Out of the Ice’. In een ingetogen deel hoor je de emotie op Oliver’s stem. Zijn zang wordt intenser, de muziek gaat hierin mee. Je hoort gedrevenheid; bijna wanhoop in zijn stem. Het gitaarspel sterft weg, en vloeit over in (melancholisch) pianospel. Het ijs smelt, de mens wordt een beter mens. Deze laatste track eindigt mooi klein. 

De complexe, maar toegankelijke tracks zijn, van intro tot en met outro, met zorg gecomponeerd en gespeeld. Er zijn veel mooie details, die je lang niet allemaal in één keer hoort, ook niet met een koptelefoon.

De man achter Karibow is een veelzijdige zanger, multi-instrumentalist, en schrijft diepgaande teksten. Deze duizendpoot heeft (zonder AI) bijna alles zelf opgenomen en mooi gemixt en gemasterd. Dat heeft hij ook op ‘Ophelia’ weer heel goed gedaan. (84/100)(Rockwerk Records)

Tracklist

  1. Overture
  2. Ophelia
  3. On Higher Ground
  4. Unreal
  5. Down to Earth
  6. State of Regression
  7. Mercy
  8. Icicles Part I: The Circle
  9. Icicles Part II: Peace
  10. Icicles Part III: Out of the Ice

Musicians

  • Oliver Rüsing: Vocals, Guitars, Drums & Percussion, Bass, Keyboards, Piano, Organ, Orchestral Arrangement 
  • Philipp Dauenhauer: Guitars 
  • Andy Pendant: Saxophone, Trumpet, Trombone, French Horn
  • Markus Savic: Violin
Facebooktwitterredditpinterestmail

PJ

Rockmuzine