Campas – Architects of decay

Sinds deze eeuw is thrashmetal weer springlevend nadat het laatste decennium in de vorige eeuw thrash bijna doodbloedde ten gevolge de grunge. Inmiddels worden we al vele jaren overspoeld door nieuwe thrashbands of thrashbands uit de jaren ’80 welke weer de geest hebben gekregen. Een van de nieuwe bands is het Duitse Campa, afkomstig uit Berlijn. De band is opgericht in 2022 en na 1 EP en meerdere singles komt dan nu hun debuutalbum uit. Volgens de band zijn hun invloeden Exodus, Sodom, Sepultura, Suicidal Angels, Hellripper, Schizophrenia, Havok. De stijl van Campa wordt door de promoter geschaard onder New Wave Of Old School Thrash Metal.

Het album opent met ‘I see red’, thrash op topsnelheid met een erg fijne gitaarriff, hele ruige vocalen, galopperend refrein, helaas een korte gitaarsolo. Vervolgens knalt de ene na de andere thrasher door de boxen, maar wel zeer afwisselende thrash, want geen enkele keer knalt een nummer van begin tot eind, het is afwisseling troef. Het is moeilijk om uitschieters te noemen, want elk nummer klink erg lekker, gewoon erg goed doordacht met telkens andere intro’s, breaks, tempowisselingen etc. etc. . ‘Egomania’, het langste nummer van dit album, opent flink groovend, na een kleine 2 minuten gaat de beuk er goed in, halverwege weer flink groovend om tegen het einde weer te thrashen. ‘Fueled by hate’ bevat richting het einde even wat blackmetal-invloeden. Opvallend is dat het titelnummer een kort instrumentaaltje is van 1.5 minuut, voor mij zijn dit altijd zinloze opvullers. Tijdens ‘Apocalypse’ klinken in het refrein synths op de achtergrond wat hierin goed past.

In tegenstelling tot de meerderheid van de Duitse thrashbands klinkt Campa zeker niet Duits, hun stijl herbergt eerder een flinke portie Bay Area, van enkele van de genoemde bands komen de invloeden enigszins terug in hun stijl, maar een eigen geluid klinkt boven alles. De vocalen zijn wel typisch Duits, heel erg rauw, nog net wat rauwer dan Rob Dukes (Exodus), een vergelijk met het helaas ter ziele gegane Duitse Pessimist dringt zich op.

Net als veel andere stromingen als death en black metal is het ook in de thrash nagenoeg onmogelijk om flink vernieuwend te zijn, maar Campa klinkt ook zeker niet als de zoveelste thrashkopie van de grote bekende thrashbands. Campa mag zonder enige twijfel gezien worden als een aanwinst voor de thrashmetal en zal zeker hoog genoteerd staan in de jaarlijst van ondergetekende. (86/100) (Witches Brew)

Bandleden:

Buddha                               –             Vocals

Marian                               –             Guitars

Dome                                  –             Guitars

Lukas                                  –             Bass

Zaske                                  –             Drums

Tracklist:

1                 I see red

2                 Paranoic episode

3                 Egomania

4                 Fueled by hate

5                 U8 life

6                 Architects of decay

7                 Hell

8                 Apocalypse

9                 Destruction of a person

10              Self-inflicted