Ronnie James Dio Memorial brengt ode aan legende in Dynamo
De naam Ronnie James Dio behoeft natuurlijk geen enkele introductie. Een van de grootste namen en meest herkenbare figuren uit de rockwereld. De beste man verdiend dan ook niets minder dan een memorial of een tribute die staat als een huis. Deze Ronnie James Dio Memorial bestaat dan ook uit vakmensen die zelf ook al ruimschoots hun strepen in de muziek hebben verdiend.
De Dynamo stond deze zaterdagavond prima gevuld met liefhebbers van de kleine man met de grote stem. De band liet er geen gras over groeien en knalde uit de startblokken met een paar Rainbow klassiekers in de vorm van ‘Kill The King’ en ‘A Light In The Black’. De toon werd gezet, het publiek ging een hele lekkere avond tegemoet, dat stond al vast.
Inmiddels is deze groep muzikanten al een tijdje onderweg met het repetoire van Dio, toch blijft het voor de aanwezigen altijd de vraag wat het volgende nummer zal zijn. Er wordt niet iedere tour dezelfde setlist afgewerkt en ruimte voor minder bekende nummers is er zeker. Niet alleen in het publiek merkte je hoeveel Dio voor hen betekent heeft, ook op het podium is dat voelbaar. Bij Black Sabbath’s ‘Neon Nights’ mocht nieuwkomer Niklas Turmann naast zijn gitaarkunsten, ook de lead vocalen overnemen van powerhouse John Jaycee Cuijpers. Dat deed hij zeker niet onverdienstelijk.
Eerste set werd afgesloten met een grapje dat de pauze tegenwoordig nodig is; ‘’we zijn geen 20 meer’’ en één van Rainbow’s bekendste nummers ‘Man On The Silver Mountain’ waar veel luchtgitaren tevoorschijn werden gehaald. ‘Tarot Woman’ opende set twee waarna ‘Stand Up And Shout’ alle keeltjes in de Eindhovense zaal overuren liet draaien.
Na oer klassieker ‘Holy Diver’ was er ruimte voor een tweetal akoestische tracks waarbij gitaarvirtuoos Menno Gootjes liet zien op de akoestische net zo makkelijk uit de voeten te kunnen. Een genot om deze groep topmuzikanten aan het werk te zien met deze voor vele dierbaren songs. Een korte drumsolo van Mike Coolen leidde een van de beste nummers ooit gemaakt in: ‘Stargazer’. Uit volle borst werd deze meegezongen, mensen stonden met tranen in de ogen en handen in het haar te genieten van de magie die werd gebracht.
Deze groep is van een buitencategorie en dat bleek opnieuw in de Dynamo deze avond. Ondanks dat er ruim twee uur werd gespeeld exclusief pauze, wilde het publiek eigenlijk nog lang niet naar huis. Om af te sluiten met een zin die ik na afloop veel heb gehoord, volgende keer gaan we weer. Long live rock ’n’ roll!
