Megadeth – Megadeth

Aan alle mooie dingen komt een eind. Zo ook aan de muzikale carrière van Dave Mustaine die met het uitbrengen van ‘Megadeth’ definitief de deur achter zich dicht trekt. Deels gedwongen door de ziekte van Dupuytren en deels een eigen keuze om te stoppen nu Megadeth nog relevant is. Als fan hoop je dan natuurlijk op een album dat zich kan meten met ‘Peace Sells…’ of ‘Rust In Peace’ maar aangezien dat dit bijna onmogelijk is moeten de verwachtingen van tevoren al getemperd worden.
Voordat ik begin met mijn recensie van dit album even een korte wellicht overbodige geschiedenisles over één van de meest kleurrijke figuren van de Metal-scene, enfant-terrible Dave Mustaine. Never a dull moment met Dave Mustaine, de man die uit Metallica is geschopt en zwoer wraak te nemen door een band op te richten die op alle fronten beter te zijn dan Metallica. Metallica, de band die hem volledig onterecht en onrechtvaardig heeft behandeld. Een Calimerocomplex waar hij nooit overheen is gekomen. Om het bekende verhaal af te maken. Mustaine wordt in 1983 vanwege overmatig drank-en drugsgebruik uit Metallica gezet en vervangen door Kirk Hammett die destijds in Exodus speelde.
Zijn verontwaardigdheid is overigens niet geheel onterecht. De manier waarop hem te kennen is gegeven Metallica te verlaten verdient niet bepaald de schoonheidsprijs en de hoofdreden waarom hij bedankt werd voor bewezen diensten ook niet. James Hetfield en Lars Ulrich waren ook niet bepaald vies van alcoholische substanties. Niet voor niets had Metallica de beruchte bijnaam ‘Alcoholica’ gekregen vanwege het buitensporige drankgebruik van de bandleden.
Nu is er dan het afscheidsalbum ‘Megadeth’. Het 17e studioalbum van het Thrash-instituut Megadeth. “Megadeth” opent met ‘Tipping Point’, een intense opener met een old-skool Thrash-vibe en superstrak drumwerk van Dirk Verbeuren. Tweede nummer ‘I Don’t Care’ is voor Megadeth begrippen tekstueel en muzikaal vrij simpel en bevat veel punkinvloeden. Het derde nummer ‘Hey God?!’ Is een wat langzamer nummer dat het ene oor in en het andere oor uitgaat.
Na deze miskleun herpakt Megadeth zich gelukkig weer met ‘Let There Be Shred’. Snel, agressief met een heerlijke breakdown in het midden en geweldige solo’s van nieuwkomer Teemu Märtysaari afkomstig van de Finse melodieuze death-metal band Wintersun. Zijn gitaarspel complementeert goed met dat van Dave Mustaine. ‘Puppet Parade’ heeft een 90’s-feel en doet me denken aan een nummer als ‘Angry Again’. Niet buitengewoon goed maar ook zeker niet slecht. ‘Another Bad Day’ is van hetzelfde laken een pak. Midtempo, herhalend en niet verrassend. Het nummer kabbelt maar voort en voelt net als ‘Hey God?!’ aan als een haastklus.
Ook na deze miskleun herpakt Megadeth zich opnieuw met ‘Made To Kill’, niet alleen muzikaal maar ook tekstueel één van de betere nummers van “Megadeth”. Helaas is ‘Obey The Call’ weer een stuk minder. De mooie tempoversnelling in het midden maakt wel wat goed. ‘I Am War is ook weer midtempo en had op het album ‘The System Has Failed’ kunnen staan. ‘The Last Note’ is het meest persoonlijke nummer van “Megadeth” en mag gezien worden als Dave Mustaine’s officiële afscheidsspeech aan de fans. De regel : “I Came, I Rule, Now I Disappear” heeft dan ook geen verdere uitleg nodig.
Als bonustrack krijgen we het Metallica nummer ‘Ride The Lightning’ waar hij ook nog aan mee heeft geschreven. Dat Mustaine niet de beste zanger is komt pijnlijk tot uiting in dit nummer. Het origineel is in alle opzichten beter dan deze versie. Hij had beter het instrumentale ‘The Call Of Ktulu’ waar hij ook een compositorisch aandeel op heeft kunnen coveren. Maar het zij zo. Het geluid op “Megadeth” is dik in orde. Gitaren en drums liggen dik in de mix en het ondersteunende baswerk van James LoMenzo is ook goed te horen.
Luisterend naar “Megadeth” is mijn eindconclusie dat dit album meer een Dave Mustaine solo album is geworden dan een bandprestatie. Het boek is nu definitief gesloten en hij kan zich nu richten op andere dingen zoals zijn wijnhuis ‘House of Mustaine’ dat hij heeft opgericht met zijn vrouw en dochter. Het zij hem gegund. Rest me nog één woord dat ik voor hem heb. Bedankt! (68/100) (BLKIIBLK Records/Frontiers)
Track List
1 Tipping Point (4:28)
2 I Don’t Care (3:09)
3 Hey God ?! (3:28)
4 Let There Be Shred (3:57)
5 Puppet Parade (4:40)
6 Another Bad Day (3:36)
7 Made To Kill (4:00)
8 Obey The Call (4:19)
9 I Am War (3:45)
10 The Last Note (5:30)
11 Ride The Lightning (Metallica cover/bonustrack) (6:10)
Line Up
Dave Mustaine – Vocals/Guitars
Teemu Märtysaari – Guitars/Acoustic Guitars
Dirk Verbeuren – Drums
James LoMenzo – Bass




