Dimmu Borgir – Grand Serpent Rising

Na acht jaar brengt de Noorse band Dimmu Borgir, één van de meest succesvolle symfonische blackmetal-bands hun tiende album uit. Dimmu Borgir wordt in 1993 opgericht door zanger/toetsenist Shagrath (Stian Tomt Thoresen), gitarist Silenoz (Sven Atle Kopperud) en drummer Tjodalv(Kenneth Åkesson). De band heeft zich vernoemd naar het Yslandse vulkanische gebied Dimmuborgir wat duister fort betekent.
Met het album ‘Enthrone Darkness Triumphant (1997) tekenen ze bij Nuclear Blast en introduceren ze de voor hen zo kenmerkende melodieuze synthesizers en toetsenpartijen bij het grote publiek. Ook wordt er samengewerkt met volledige symfonie-orkesten zoals op de albums ‘Puritanical Euphoric Misanthropia(2001) en ‘Death Cult Armageddon(2003). Ook op ‘Grand Serpent Rising’ is er een symfonie-orkest te horen namelijk het Bratislava Symhony Orchestra onder leiding van Gaute Storaas die verantwoordelijk is voor de arrangementen. De muzikale kruisbestuiving tussen Dimmu Borgir en Old Man’s Child, de band rondom gitarist en meesterbrein Galder (Thomas Rune Andersen) is enorm intens. Galder richt in 1993 Old Man’s Child op. In 2000 sluit hij zich aan bij Dimmu Borgir als vaste leadgitarist. In 2024 verlaat hij Dimmu Borgir om zich weer volledig op Old Man’s Child te richten. Tjodalv (Kenneth Åkesson), de originele drummer van Dimmu Borgir was de eerste drummer van Old Man’s Child en verzorgde de drums op ‘In The Shades Of Life’ een demo-MCD die in 1994 uitkwam en de allereerste officiële release van Old Man’s Child was. Ook drumde hij op het debuutalbum ‘Born Of The Flickering'(1996). Momenteel treedt hij af en toe nog op als special guest bij reünie-en festivaltours van Dimmu Borgir.
Ook de Britse drummer Nicholas Barker heeft een link met zowel Dimmu Borgir als Old Man’s Child. In het begin van de jaren 2000 drumde hij bij Dimmu Borgir en speelde hij op het Old Man’s Child album ‘In Defiance Of Existence’ (2003). Brynjard Tristan(Ivar Tristan Lundsten) vormt de derde grote schakel in de vroege kruisbestuiving tussen Dimmu Borgir en Old Man’s Child. Hij was de originele bassist van Dimmu Borgir en maakte deel uit van de allereerste line-up. In 1999 brachten beide bands de legendarische split-CD ‘Sons Of Satan Gather For Attack’ uit via Hammerheart Records. Deze release combineerde de zeldzame EP ‘Devil’s Path'(1996)van Dimmu Borgir met de allereerste demo ‘In The Shades Of Life’ (1994 )van Old Man’s Child. Het debuutalbum van Old Man’s Child kwam uit op Hot Records, een platenlabel dat destijds gerund werd door Dimmu Borgir-zanger Shagrath.
Het nieuwe album ‘Grand Serpent Rising’ verschilt op een aantal punten met voorganger ‘Eonian'(2018). Dimmu Borgir keert met ‘Grand Serpent Rising’ stilistisch terug naar het vroegere werk. Zo zijn de nummers zwaarder en agressiever en wordt er ook weer in het Noors gezongen. Maar er zijn ook enkele dingen hetzelfde gebleven. De productietijd, beide albums lieten exact acht jaar op zich wachten ten opzichte van hun voorganger. ‘Eonian’ (2018) volgde op ‘Abrahadabra’ (2010) en ‘Grand Serpent Rising(2026) volgde op ‘Eonian'(2018). Verder vormen op beide albums Shagrath en Silenoz de creatieve motor achter de composities. ‘Grand Serpent Rising’ opent met het sfeervolle intro ‘Tridentium’, hierna volgen de twee beste nummers van het album. ‘Ascent’ schiet furieus uit de startblokken. Het hierop volgende ‘As Seen In The Unseen’ begint rustig en sfeervol maar slaat na ongeveer anderhalve minuut om in een nummer dat zich kan meten met de beste nummers van hun oudere werk. Zo grijpt ieder nummer van ‘Grand Serpent Rising’ op zijn eigen manier terug naar het oudere werk. ‘Repository Of Divine Transmutation’ kent wat Satyricon-invloeden en ‘The Exonerated’ verrast met heavymetal-achtige gitaarsolo. Op het in het Noors gezongen ‘Ulvgjeld & Blodsodel’ zingt de dochter van Shagrath, Enya Thoresen de cleane vocalen, het album wordt afgesloten met het instrumentale nummer met de Noorse titel ‘Gjoll’. ‘Grand Serpent Rising’ duurt bijna 70 minuten maar verveelt geen moment.
Ook de productie is weer een grote stap voorwaarts ten opzichte van ‘Eonian’. Waar ‘Eonian’ een overdaad aan bombasyt kende ligt op ‘Grand Serpent Rising’ de nadruk op de gitaren en het drumwerk. Verantwoordelijk hiervoor is Fredrick Nordström die ook op het album ‘Puritanical Euphoric Misanthropia’ als producer betrokken was. Bij ‘Eonian’ was Nordström niet betrokken. Ik heb ‘Grand Serpent Rising’ nu diverse malen beluisterd en bij iedere luisterbeurt hoor en ontdek ik weer nieuwe dingen. Een album wat niet gaat vervelen en een must voor iedere liefhebber van avontuurlijke symfonische blackmetal. (92/100) (Nuclear Blast Records)
Track List
1 Tridentium (3:55)
2 Ascent (5:21)
3 As Seen In The Unseen (6:59)
4 The Qryptfarer (4:30)
5 Ulvgjeld & Blodsodel (5:42)
6 Repository Of Divine Transmutation (6:33)
7 Slik Minnes En Alkymist (5:38)
8 Phantom Of The Nemesis (5:07)
9 The Exonerated 5:57)
10 Recognizant (5:51)
11 At The Precipice Of Convergence (4:16)
12 Shadows Of A Thousand Perceptions (5:29)
13 Gjoll (4:00)
Line Up
Shagrath (Stian Tomt Thoresen) – Vocals/Keyboards & Orchestration
Silenoz (Sven Atle Kopperud) – (rhythm)Guitars & Effects
Damage Kjell Åge Karlsen – (lead)Guitars
Victor Brandt – Bass
Gerlioz(Geir Bratland) – (extra) Keyboards
Doray Dariusz Brzozowski – Drums




