Steve Hackett & Steve Rothery – The Roaring Waves

Steve Hackett & Steve Rothery zijn gevestigde namen in de prog-wereld.  Door hun drukke bestaan viel het niet mee om tijd te vinden om samen een album te maken. Eindelijk is het langverwachte album uit! Op ‘The Roaring Waves’ staan zeven instrumentale nummers, het thema is: de diepte van de zee. Steve en Steve kennende, kun je zowel rustige/meeslepende als complexe nummers verwachten.

Na een kalme maar meeslepende opening van ‘The Storm’ komt er subtiel strak gespeelde percussie bij. Langzaam nemen tempo en volume een beetje toe. Na het geluid van onweer volgt heerlijke prog rock. De samenwerking tussen deze naamgenoten is subliem, dat hoor je onder andere aan de melange tussen toetsen en het meeslepende gitaarspel. Je voelt de passie waarmee ze spelen. De overgang naar een klein gespeeld deel verloopt prachtig. Dit is de opbouw naar een mooi uitdovend einde.

Bovengenoemde ingrediënten hoor je ook in ‘Sandsend’, al zijn er zeker genoeg verschillen. Weer kruipt de muziek onder mijn huid.

De folkore elementen creëren een bijzondere sfeer tijdens het intro van ‘Red Dragon’. Een aantal elementen keren af en toe terug. De contrasten tussen diverse stijlen is soms vrij groot, toch blijf de balans bestaan. In de spirituele wereld en in diverse culturen is de rode draak een mystisch wezen of speelt een belangrijke rol in tradities. Dit is geen “vlammende” of “agressieve” track, maar wel een speciale waar je naar blijft luisteren. 

‘ The Roaring Waves’ start met de mooie klanken van akoestisch gitaarspel. Na een mysterieuze overgang hoor je licht klassieke elementen, vermengd met elektrisch gitaar. Ongemerkt zijn de “strijkinstrumenten” verdwenen en is het gitaarspel meeslepend geworden. Hoge en lage tonen smelten mooi samen. De overgangen in de muziek vloeien in elkaar over. Ondanks de rustige sfeer van de muziek zit het ongemerkt behoorlijk complex in elkaar. De subtiele details zijn prachtig, het geluid is subliem. Steeds weer word ik (tot en met het outro) geraakt door de emotie waarmee er gespeeld wordt. 

‘K-129’ lijkt mij een verwijzing naar de Russische atoom onderzeeër. Het geluid loopt heen en weer in de koptelefoon. Tijdens het eerste stuk zijn er wat minder grote veranderingen in het ritme. Wel zijn er behoorlijk wat details in de (overige) muziek. Weer is de compositie complexer dan het in eerste instantie lijkt, steeds hoor je weer “nieuwe” dingen. Het minimalistische deel is fantastisch, de wending naar meer power is onverwacht, maar ook dit raakt me. Dat gebeurt ook in ‘The Black Sea’, dat heel kalm start. De toetsen worden langzaam bespeeld, de flow is heel aangenaam. 

Mr. Hackett bespeelt de mondharmonica in ‘Pacific Coast Highway’. Door de blues rock elementen is de sfeer heel anders dan de rest. Hoewel het niet vreemd aanvoelt, is het wel een goed keuze om deze track (met zijn bijzondere wendingen en melanges van stijlen) als laatste te plaatsen op de tracklist.

Ik heb het al eens eerder gezegd: af en toe komt er een album waarbij je de wereld om je heen even moet vergeten. Alles uitzetten en alleen maar luisteren. Dat verdient dit album! (Esther Kessel-Tamerus) (87/100) (Inside Out Music)

Tracklist

1. The Storm
2. Sandsend
3. Red Dragon
4. The Roaring Waves
5. K-129
6. The Black Sea
7. Pacific Coast Highway

Line-up

• Steve Hackett – guitar, harmonica
• Steve Rothery – guitar, bass guitar, keyboards
• Riccardo Romano – keyboards, bass guitar
• Leon Parr – drums on tracks 6 & 7
• Daniele Pomo – drums on tracks 1-5