Europe – Come This Madness

Ik heb altijd een zwak gehad voor de muziek van onze Zweedse vrienden. In de jaren tachtig ongekend populair vanwege die ene hit; in hun tweede leven, na hun 13-jarige sabbatical, vanaf het donkere ’Start from the Dark’ (2004) per album groeiende tot een serieus goeie hardrockband. En nog steeds hoor je mensen om je heen: “Europe, bestaan die dan nog?“. Zucht. Jazeker! Het vorige album, het prima ’Walk the Earth‘, mag dan alweer 9 (!) jaar oud zijn, tussendoor heeft de band genoeg getourd om in the picture te blijven. En live stelt Europe nooit teleur. Met dank aan de tomeloze inzet van de charismatische frontman Tempest en zeker niet sinds meestergitarist John Norum na de break in 1998 weer op het nest terugkeerde en de oude bezetting weer in ere is hersteld. Hoeveel bands kunnen dat zeggen?

Maar we hebben het hier over het twaalfde studio-album ’Come This Madness‘. De in 2023 uitgebrachte single ’Hold Your Head Up‘ beloofde weinig goeds, want het bleek een dertien-in-een-dozijn commerciëel deuntje. Gelukkig schittert de song door afwezigheid. Wat als eerste opvalt is de heerlijke productie van Tom Dalgety (o.a. Ghost and Rammstein) en de mix van veteraan Mike Fraser (o.a. AC/DC, Metallica, Aerosmith, Van Halen, Satriani). Een vet, vol geluid, dat toch ademt én waarin elk instrument tot zijn recht komt. Het tweede dat opvalt is de grotere rol van de keyboards van Mic Michaeli. Niet dat de sound er poppiër door geworden is, maar het voegt wel wat toe. Al krijgt Norum gelukkig voldoende ruimte voor zijn melodieuze Schenker-vingeroefeningen. Een album trouwens dat de nauwelijks opvallende gastoptredens van Tobias Forge (Ghost) en Michael Akerfeldt (Opeth) totaal niet nodig heeft.

Een symfonisch orkest opent de plaat in stijl, alvorens John Levén een vette baslijn inzet en het catchy ’One on One‘ vorm krijgt. De stevige rif en het heerlijke refrein zetten de toon voor de rest van de songs. Nergens wordt de melodie uit het oog verloren en in elke song zit hoorbaar heel veel werk om het beste eruit te halen. Als er zolang aan een album gewerkt wordt, betaalt zich dat uit. De keys van Mic vormen het intro voor de ongekend aanstekelijke ’uplifting‘ single ’The Cult of Ignorance‘. Dat refrein krijg je geheid je kop niet meer uit. Het wat donkerdere titelnummer volgt. De tegenwoordig iets lager, maar nog altijd prima zingende 63-jarige Tempest zet de toon, doch is het refrein me net wat te eentonig. Het rustige intermezzo leidt wel een heerlijke Norum-solo in. Dé ballad van de plaat is getiteld ‘This Time of Year‘ en vormt een heerlijke herfstsoundtrack. Het treurige nummer heeft zo’n onweerstaanbaar kamerbreed meedein-refrein dat 30 jaar geleden de song tot een gegarandeerde hit had gemaakt. Prachtig!

De typische Europe midtempo track ’In a Different World‘ volgt en biedt degelijke kwaliteit. Dan wederom een reeds uitgebrachte single, het prachtig opgebouwde en lekker voorstuwende ’Scandinavian Eyes‘. De gedreven Deep Purple-achtige rif leunt lekker op het afwisselende drumwerk van de ondergewaardeerde Ian Haugland en die tempowisselingen maken het tot de meest progressieve track. En dan zijn we pas halverwege het album! Het tempo gaat omhoog in ’Takin‘ it Back‘ dat met zijn opbeurende refrein zowaar aan hun begindagen doet denken. Een laag zingende Joey over de keyboardtapijten van Mic vormt de mooie anderhalve minuut durende ’In the Absence of Grace‘. Waarna de fijne progrocker ‘The Angels Must Have Flown‘ vol orkestrale accenten volgt; voorzien van Norum’s mooiste solo van het album. De hoogtepunten blijven maar komen, want ook het duistere en heavy ’The Devil’s Back‘ hakt er heerlijk in. Waarna het toepasselijk getitelde ’Nothing Can Follow This‘ het album afsluit. Het aanstekelijke massieve refrein, de vette solo en de Oosterse gitaarrifs tillen de song naar de eredivisie.

Waar Europe op zijn vorige albums vaak in het titelnummer – denk aan ’War of Kings’, ’Last Look at Eden‘ of ’Walk the Earth‘ – een eenzame uitschieter hadden tussen overwegend goede songs, lijkt deze ’Come This Madness‘ vrijwel alleen met toppers gevuld. Het compositorische niveau ligt hoorbaar nog een stuk hoger dan we al gewend waren van de Scandinaviërs. Misschien wel hun beste album tot nu toe? De tijd en menig draaibeurt zullen het leren, maar deze gaat zeker mijn top 3 van 2026 halen. Jammer dat de band de komende tour zich op het 40-jarig bestaan van ’The Final Countdown’ richt; van mij mogen ze dit nieuwe werkstuk integraal spelen. Dat een band na bijna 50 jaar nog zo’n geïnspireerd album uitbrengt… Chapeau!
(95/100 – Silver Lining Music)

Tracklist

1. One On One
2. The Cult Of Ignorance
3. Come This Madness
4. This Time Of Year
5. In A Different World
6. Scandinavian Eyes
7. Takin’ It Back
8. In The Absence Of Grace
9. The Angels Must Have Flown
10. The Devil’s Back
11. Nothing Can Follow This

Line-up

• Joey Tempest – Lead Vocals
• John Norum – Guitars
• John Levén – Bass
• Mic Michaeli – Keyboards
• Ian Haugland – Drums