De liefde voor Metal, gebracht en vertolkt door drie bands
Als ik de Cacaofabriek binnenloop is de eerste band Spirit War al aan het spelen. Als relatieve nieuwkomers vergeleken met het Belgische Killer, dat als sinds de beginjaren ’80 aan de metal-weg timmert, en hoofdact Anvil die al muziek maakten toen de meeste van de toch al middelbare bezoekers nog in de luiers zaten of zelfs nog niet geboren waren, stond het Franse trio voor de mooie maar ondankbare taak om de zaal op temperatuur te krijgen. Hoewel hun melodieuze metal prima in elkaar stak had de band zichtbaar moeite om de nog binnendruppelende zaal in beweging te krijgen. Ook het slechte geluid werkte in de beginfase niet mee. De zang verzoop aanvankelijk in een modderige bas-en drummuur. Ook was er weinig gitaar te horen. Maar het moet gezegd worden dat naarmate de set vorderde Spirit War zich herpakte en gingen er toch wat vuisten de lucht in. Het was degelijk maar ondanks alle goede bedoelingen miste het optreden van Spirit War net dat beetje venijn om de vonk vroegtijdig te laten overslaan. Spirit War verlaat het podium dan ook met een bescheiden beleefdheids-applausje van de inmiddels wel goedgevulde Cacaofabriek.
Vervolgens is het de beurt aan Killer, Belgische trots met slijtageplekken. Met een flinke dosis rock-n-roll-attitude betreedt het Belgische trio het podium om vooral de klassiekers uit de jaren ’80 te spelen met een paar uitstapjes naar recent werk, onder andere van het pas uitgekomen album ‘The Grand Finale’. Toch wordt ook bij dit optreden pijnlijk duidelijk dat de tand des tijds ook bij Killer niet onopgemerkt is voorbij gegaan. Zanger/gitarist Shorty heeft dan wel de handgebaartjes van Yngwie Malmsteen in zijn arsenaal zitten maar het talent en de finesse helaas bij lange na niet. Zijn zangpartijen klinken bij vlagen geforceerd en de gitaarsolo’s missen de scherpte en precisie van weleer. Ook de in het Engels gesproken aankondigingen irriteerden me en vond ik ietwat vreemd. Je speelt in Nederland, spreek het publiek dan ook gewoon toe in het Vlaams of Nederlands. Het publiek reageert in ieder geval wel enthousiaster op Killer dan op Spirit War maar muzikaal balanceerde het optreden gevaarlijk dicht op authentieke cult en een gevoel van vergane glorie.
Als de lichten doven voor hoofdact Anvil stijgt de temperatuur naar het absolute hoogtepunt. Het Canadese trio opent met het instrumentale ‘March Of The Crabs’ waarbij de sympathieke frontman Steve ‘Lips’ Kudlow zijn optreden begint tussen het publiek. Ook het optreden van Anvil is muzikaal verre van perfect maar een stuk beter dan de performances van Killer en Spirit War. Lips is een geboren entertainer en zijn praatjes tussen de nummers door zijn vermakelijk. Vooral de anekdote dat hij probeert Lemmy bij te houden met feesten en hoe dat jammerlijk mislukt is erg amusant. Enige muzikant deze avond die bewijst dat hij nog steeds beschikt over de muzikaliteit die hij al vanaf de beginjaren van Anvil laat horen is drummer Robb Reiner. Wat een klasbak! Samen met bassist Chris Robertson legt hij de ritmische basis voor het gitaarwerk van Lips.
Anvil legt de nadruk op de eerste drie albums met twee uitstapjes naar andere albums, namelijk ‘Mad Dog’ dat door Lips met trots wordt aangekondigd dat de opgenomen videoclip voor dit nummer door MTV werd geboycot en het instrumentale ‘Swing Thing’ waarin Robb Reiner een kleine drumsolo mag geven. Natuurlijk zit iedereen te wachten op het moment dat Lips zijn vibrator uit de achterzak haalt om deze te gebruiken als hulpmiddel bij het gitaarspelen op ‘Mothra’. Er wordt afgesloten met ‘Metal On Metal’ waarbij Lips zich weer tussen het publiek begeeft. Muzikaal gezien is Anvil anno 2026 geen hoogvlieger meer, maar het publiek in de Cacaofabriek inclusief ondergetekende maalt er niet om. Het is een avond waarop de nostalgische factor de uiteindelijke muzikale kwaliteit overheerst. Iedereen die was gekomen voor een pretentieloos feest om het bestaan van Metal te vieren kreeg waar hij voor gekomen was. Perfect was het zeker niet maar de tijd stond even stil in de Cacaofabriek. Missie geslaagd.
