Anthrax – Cursum Perficio 

Anthrax is al de 2e band uit de Big Four die in 2026 een nieuw album uit brengt. De 1^e was Megadeth en hun album werd over het algemeen met een voldoende gewaardeerd, maar geen topalbum. Hoewel geen Big Four-band, maar wel al langjarig dicht tegen het niveau daarvan aanschurkend, bracht ook Exodus begin dit jaar een album uit. Ook dit album, Goliath, kreeg een voldoende, maar wederom geen topalbum. De vraag is dan of de nieuwe Anthrax dit wel is. De band heeft er in ieder geval lang genoeg over gedaan om een nieuw album te produceren, want de vrij behoorlijke voorganger ‘For all kings’ stamt al uit 2016. De bezetting is ongewijzigd ten opzichte van de voorganger en de verwachtingen zijn hooggespannen, temeer omdat de 1^e single ‘It’s for the kids’ goed wordt ontvangen.

Opener ‘The long goodbye’ valt tegen, een midtempo nummer wat nergens knalt en/of imponeert. Hierna komt dan ‘It’s for the kids’, een geweldige thrasher met ook een geweldige gitaarsolo.  Slimmer was geweest om het album met dit nummer te openen, de eerste klap is toch een daalder waard?

Hoe is dan het vervolg? Wisselend, sterke nummers worden afgewisseld met nummers die maar matig weten te boeien waarbij je je sterk afvraagt, dat heb ik toch al eens eerder gehoord? Het album is in ieder geval meer een groove album dan een thrash album. Dat hoeft op zich geen punt te zijn, maar wel als de langzame(re) nummers veelal niet blijven hangen. Uitschieters na de single zijn het ‘The edge of perfection’, na het rustige intro knalt Charlie Benante met forse blackmetal-invloeden door de boxen, het nummer vervolgt verder episch met het terugkerende blackmetal-geluid in de refreinen. ‘Infectious’ overtuigt ook, een langzaam beukend nummer met een fraaie zware gitaarriff. ‘NYC 93’ kent een hoog tempo met lekker hakkend gitaarwerk wat door het ritme enigszins hardcore-achtig aandoet. Titelnummer ‘Cursum perficio’ begint snel, heeft midtempo coupletten en een snelle brug naar het refrein en een fraaie gitaarsolo. ‘T.O.M.B.’ kent aardige momenten. Ook ‘Watch it go’ kent blackmetal-invloeden. ‘My victory’ begint lekker opgefokt en vervolgt in een nummer op flinke snelheid.

Eindconclusie? Dit album voldoet helaas niet helemaal aan de hoop/verwachtingen. Het is zeker niet slecht, daarvoor toch redelijk wat goede nummers, maar helaas toch ook enkele mindere nummers en zwakke passages in meerdere nummers. Wellicht dat het album na meerdere luisterbeurten groeit, nu is het een kleine goed. 74/100 (Nuclear Blast Records)

Bandleden

• Joey Belladonna – Vocals
• Scott Ian – Guitars
• Jonathan Donais – Guitars
• Frank Bello – Bass
• Charlie Benante – Drums

Track list

1. Persistence of memory
2. The long goodbye
3. It’s for the kids
4. Everybody’s got a plan
5. The edge of perfection
6. Infectious
7. NYC 93
8. Cursum perficio
9. T.O.M.B.
10. Watch it go
11. My victory