Joseph Toll – It Might Be Art

De voor mij volledig onbekende Joseph Toll verrast aangenaam met het heerlijk wegdraaiende ’It Might Be Art‘. En niet alleen muzikaal ben ik verrast: afgaande op de naam dacht ik aan een Oosterbuur, maar de gitarist, zanger en songwriter blijkt uit Zweden te komen. Tot 2019 speelde hij in de (speed)metalband Enforcer, maar muzikaal kan dit tweede soloalbum daar nauwelijks verder van afstaan. Reden genoeg om ook zijn debuut eens op te zoeken, maar eerst deze plaat een grondige luistersessie geven.

De tien nummers klinken fris, toegankelijk en opvallend energiek en bewegen zich soepel tussen pop en hard(ere) rock, met hier en daar fraaie prog-invloeden. Doe-het-zelver Toll krijgt alleen ondersteuning van drummer Robert Eriksson (The Ocean), die de plaat strak en dynamisch heeft ingetrommeld. Opener ’New Dawn’ zet meteen de toon: een vlotte, afwisselende rocker die blijft hangen. Tolls stem is misschien niet uitgesproken uniek, maar wel prettig en overtuigend genoeg om de hele plaat te dragen. Het daaropvolgende ’Of The Madness’ klinkt steviger, maar minstens zo aanstekelijk. Met het spannend opgebouwde en licht dramatische ’I’m in a Darkness’ wordt het wat zwaarder en progressiever, waarna een van de absolute hoogtepunten volgt: het opzwepende, met punk- en new wave-invloeden doorspekte ’Invocation Of The Evening Star’.

Met de uitgeklede semi-ballad ’Walking’ en het bijzonder catchy titelnummer wordt het tempo even wat teruggeschroefd, zonder dat de energie wegebt. In de categorie ‘opgewekt doch onweerstaanbaar’ vallen het intrigerend getitelde ’I Syrenens Tid’ en het heerlijk poppy ’On Velvet Waves’. Afsluiter ’The Burial’ is de vreemde eend in de bijt, met een duidelijke knipoog naar Johnny Cash in een soort countryrocksetting. Misschien niet helemaal mijn smaak, maar het toont wel Tolls veelzijdigheid.

Al met al een bijzonder geslaagde kennismaking met deze veelzijdige muzikant. Het album schiet alle kanten op, maar blijft verrassend coherent en vooral boeiend van begin tot eind. Tolls invloeden – van seventies classic- en psychedelische rock via eighties AOR tot nineties garage-, post- en poprock – smelten moeiteloos samen tot een eigen, herkenbaar geluid. Dit is zo’n plaat die het uitstekend doet op zonnige dagen. Een aanrader voor de breder georiënteerde rockliefhebber.
(78/100 – High Roller Records)

Line-up

• Joseph Toll – vocals/ gitaar/ bas/ toetsen
• Robert Eriksson – drums

Tracklist

1. New Dawn
2. Oh the Madness
3. I’m in a Darkness
4. Invocation of the Evening Star
5. Walking
6. It Might be Art
7. I Syrenens Tid
8. Rebirth
9. On Velvet Waves
10. The Burial