Van een verfrissende bui naar een muzikale topavond – de zaterdag van Nirwana

Na de hete vrijdag stond zaterdag 15 augustus alweer de tweede dag van de 50e editie van het Nirwana Tuinfeest op het programma. De middag begon met een klein cadeautje uit de lucht: een korte regenbui. Na de extreme warmte van de vrijdag was die verkoeling meer dan welkom. Het publiek liet zich de regen dan ook graag even welgevallen. Het terrein knapte ervan op en daarna kon het festival weer verder onder een steeds aangenamere zomerzon.

De zaterdag had een heel andere muzikale kleur dan de vrijdag. Waar vrijdag vooral bekendstaat om het stevige gitaarwerk, was zaterdag een mooie mix van pop, indie, rock en alternatieve muziek, met zowel Nederlandse als internationale acts.

De dag werd op de Main Stage geopend door KeyCult. De jonge band kreeg de eer om het festival op gang te brengen en zorgde meteen voor een energieke start. Op de Multi Tube volgde Magazines, een Belgische rockband die met hun eigen sound de bezoekers verder de zaterdag in trok.

Daarna verscheen Bente op de Main Stage. De Nederlandse zangeres is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een opvallende naam binnen de Nederlandse popscene. Met haar persoonlijke Nederlandstalige pop en herkenbare stem wist ze het publiek op een heel andere manier te raken dan de stevige bands van vrijdag.

Op de Multi Tube zorgde Good Riddance ondertussen voor een flinke dosis punkrock. De Amerikaanse band draait al sinds de jaren negentig mee en staat bekend om hun energieke melodieuze punk. Daarmee werd het tempo weer flink opgeschroefd.

Vervolgens was het de beurt aan Wodan Boys. De Haagse band brengt een energieke mix van rock en alternatieve muziek en weet vooral live veel energie over te brengen. Het publiek voor de Main Stage kwam steeds meer op gang.

Op de Multi Tube bracht Admiral Freebee zijn karakteristieke Belgische rock naar Lierop. Met zijn rauwe stem, gitaarwerk en mix van rock, blues en roots wist hij een heel eigen sfeer neer te zetten.

De avond begon ondertussen steeds meer vorm te krijgen. Op de Main Stage stond Bazart, een van de bekendste Belgische Nederlandstalige bands. Met hun melodieuze poprock en grote meezingers wisten ze het publiek flink mee te krijgen.

Daarna werd het tijd voor The Fatal Flowers. De legendarische Nederlandse rockband, die in de jaren tachtig grote bekendheid kreeg, is weer terug op het podium. Hun combinatie van stevige rock en melodieuze songs paste uitstekend bij de sfeer van de avond. Hun optreden was voor veel bezoekers bovendien een mooie reis terug in de tijd.

Op de Main Stage volgde daarna Circa Waves. De Britse band uit Liverpool staat bekend om zijn aanstekelijke indiepop en energieke liveshows. Met hun combinatie van gitaarmuziek, sterke melodieën en nummers die uitnodigen tot meezingen, brachten ze het publiek steeds dichter bij de grote finale van de zaterdag.

Op de Multi Tube nam vervolgens Prins S. en De Geit het over. Met hun compleet eigenzinnige mix van elektronische muziek, pop, rock, humor en Nederlandstalige teksten zijn ze eigenlijk nauwelijks met een andere act te vergelijken. Het resultaat: een uitbundig optreden waarbij het publiek vooral lekker los kon gaan.

The Kooks als afsluiter

En toen was het tijd voor de grote afsluiter van de zaterdag: The Kooks. De Britse band brak in 2006 wereldwijd door met hun debuutalbum Inside In/Inside Out en hits als Naive en She Moves in Her Own Way. Hun vrolijke, energieke indiepop en herkenbare gitaarliedjes bleken een perfecte afsluiting van de tweede festivaldag.

Nadat The Kooks het podium hadden verlaten, wachtte de bezoekers nog een bijzondere verrassing. Ter gelegenheid van 50 jaar Nirwana Tuinfeest werd het publiek meegenomen op een muzikale en visuele reis door een halve eeuw Nirwana.

Het terrein veranderde in een indrukwekkend decor met een spectaculaire lichtshow en grote visuals, waarin werd teruggeblikt op de rijke geschiedenis van het festival. De herkenbare stem van Frank Lammers begeleidde de beelden en vertelde het verhaal van 50 jaar Nirwana Tuinfeest. Herinneringen, hoogtepunten en de geschiedenis van het festival kwamen samen in één grote throwback naar vijf decennia Nirwana.

Als klap op de vuurpijl werd de jubileumavond afgesloten met vuurwerk. Een feestelijk en indrukwekkend slotstuk waarmee de organisatie nog één keer duidelijk maakte dat deze 50e editie er eentje voor de geschiedenisboeken is.

Gedragen door vrijwilligers

Maar tussen alle bands, podia, lichtshows en duizenden bezoekers is er nog iets dat minstens zo belangrijk is voor het Nirwana Tuinfeest: de vrijwilligers.

Al jarenlang wordt het Tuinfeest gedragen door een enorme groep vrijwilligers die zich met hart en ziel inzet om het festival mogelijk te maken. Van opbouw en horeca tot techniek, backstage, entree en alle andere werkzaamheden die bezoekers misschien niet eens zien: zonder deze mensen zou Nirwana niet kunnen bestaan.

Juist dat maakt het Tuinfeest zo bijzonder. Het festival mag dan inmiddels zijn 50e editie vieren, het heeft nog altijd die gemoedelijke en eigenzinnige sfeer van een festival dat door de mensen zelf wordt gedragen. De organisatie spreekt zelf over meer dan 600 vrijwilligers en sponsoren die het festival mogelijk maken.

Na twee dagen Nirwana stond één ding vast: de jubileumeditie was volop op stoom. Van een verfrissende regenbui in de middag tot The Kooks, een spectaculaire terugblik op 50 jaar Nirwana en vuurwerk als afsluiting: zaterdag was een dag vol afwisseling, gezelligheid, muziek én een flinke dosis jubileumgevoel.