Van familiedag naar een feestelijke finale – zondag bij Nirwana
Na twee dagen vol muziek, warmte en feest was het zondag 16 augustus tijd voor de traditionele familiedag van het Nirwana Tuinfeest. En zoals we dat van Nirwana al jaren gewend zijn, was de zondag gratis toegankelijk. Daardoor weten ieder jaar opnieuw gezinnen, opa’s en oma’s, vriendengroepen en vaste bezoekers de weg naar de tuin in Lierop te vinden.
De sfeer was meteen anders dan op vrijdag en zaterdag. Waar de eerste twee dagen vooral in het teken stonden van de grote festivalacts, draaide zondag om gezelligheid, familie, herkenbare muziek en vooral samen genieten. Voor de jongste bezoekers was er in de middag volop vertier met attracties, speelruimte en speciale kindershows.
De muzikale zondag begon op de Main Stage met Meer Niet, een tribute aan de legendarische Nederlandse band De Tröckener Kecks. Daarmee werd meteen een stukje Nederlandse muziekgeschiedenis naar de Nirwanatuin gebracht. De Tröckener Kecks waren vooral in de jaren tachtig en negentig populair met hun Nederlandstalige rock en energieke optredens.
Meer Niet brengt die herkenbare sound en nummers opnieuw tot leven. Voor de liefhebbers was het een mooie trip down memory lane, terwijl ook een jongere generatie kennis kon maken met de muziek van deze invloedrijke Nederlandse band.
Voor de jongste festivalgangers was er op de Multi Tube Hippe Gasten. De band maakt rockmuziek speciaal voor kinderen en weet daarbij ook de ouders moeiteloos mee te krijgen. Met veel energie en interactie veranderde de middag al snel in één groot kinderfeest. Hippe Gasten speelde later op de middag nog een tweede show, zodat ook de kinderen die wat later arriveerden konden meegenieten.
Daarna was het op de Main Stage tijd voor Rondje Doe Maar. En dat betekende natuurlijk een flinke dosis herkenning. De muziek van Doe Maar is inmiddels onderdeel van de Nederlandse muziekgeschiedenis en nummers als Doris Day, Is Dit Alles en Sinds 1 Dag of 2 zorgen bij meerdere generaties voor herkenning.
Het mooie van een tributeband als deze is dan ook dat ouders de muziek kennen, terwijl kinderen ondertussen ontdekken waar die nummers vandaan komen. Samen meezingen dus.
De middag werd vervolgens wat steviger met Scummy Men, een tribute aan de Arctic Monkeys. De Britse band staat bekend om zijn energieke indierock en herkenbare gitaargeluid. Scummy Men probeert die sfeer overtuigend naar het podium te brengen en zorgde daarmee voor een flinke dosis Britse rock in de Nirwanatuin.
Op de Multi Tube ging het volume daarna nog een stukje verder omhoog met Bon Scotch, de AC/DC-tribute. Wie AC/DC zegt, zegt natuurlijk stevige riffs, rock-‘n-roll en klassiekers die iedereen kent. De band zorgde voor een flinke dosis energie en liet ook op de familiedag zien dat rockmuziek prima samengaat met een ontspannen zondagse festivalsfeer.
Op de Main Stage volgde vervolgens Love Story, de Taylor Swift-tribute. Met de enorme populariteit van Taylor Swift onder vooral een jonger publiek was dit een mooie toevoeging aan de zondag. Bekende hits, meezingen en een publiek waarin verschillende generaties samenkwamen: precies wat de familiedag zo bijzonder maakt.
Wie dacht dat de zondag alleen maar rustig en familiair zou blijven, kwam bedrogen uit. Met Korn Again werd het op de Multi Tube tijd voor een stevige dosis nu-metal. De tribute brengt de muziek van Korn naar het podium en zorgde daarmee voor een flinke muzikale omslag.
Van een vrolijke familiedag naar zware gitaren en een steviger geluid: ook dat is Nirwana.
Op de Main Stage nam Musest het vervolgens over. Zoals de naam al doet vermoeden, staat deze band volledig in het teken van Muse. Met de bombastische rock, grote melodieën en stevige sound van het Britse origineel werd de zondagavond steeds grootser.
Daarna was het tijd voor The Dutch Dubliners, een tribute aan de legendarische Ierse folkband The Dubliners. Met bekende folknummers, stevige meezingers en een flinke dosis Ierse gezelligheid werd het publiek nog één keer samengebracht. Dit is muziek waarbij je eigenlijk vanzelf gaat meezingen, ook als je misschien niet alle teksten helemaal kent.
En toen was het tijd voor de afsluiter van het hele weekend: The Dirty Daddies.
De band staat bekend om hun enorme energie en een show waarin in hoog tempo de ene bekende hit na de andere voorbij komt. Pop, rock, dance en guilty pleasures worden moeiteloos door elkaar gemixt. Daarmee zijn The Dirty Daddies de ideale band om een festivalweekend als Nirwana feestelijk af te sluiten.
Na drie dagen muziek, duizenden bezoekers en een enorme hoeveelheid gezelligheid kwam zo de 50e editie van het Nirwana Tuinfeest tot een einde.
En misschien is dat wel het mooiste aan de zondag. Het Nirwana Tuinfeest is niet alleen een festival, maar ook een traditie. De gratis familiedag zorgt ervoor dat iedereen welkom is en dat verschillende generaties samen van muziek en gezelligheid kunnen genieten. De organisatie omschrijft de zondag dan ook als een dag voor iedereen, met tributes, kinderactiviteiten en vooral veel herkenning.
En achter dat hele weekend staat een enorme groep mensen die vaak wat minder zichtbaar is, maar minstens zo belangrijk: de vrijwilligers. Nirwana wordt al jarenlang gedragen door honderden vrijwilligers die zich inzetten voor de opbouw, horeca, techniek, begeleiding en alle andere werkzaamheden die nodig zijn om drie dagen festival mogelijk te maken. In het jubileumjaar waren dat er zelfs meer dan 600, samen met de sponsoren.
Van de eerste gitaar tot de laatste meezinger, van de jongste bezoeker tot de trouwe Nirwana-ganger: de 50e editie liet opnieuw zien waarom het Tuinfeest al een halve eeuw zo’n bijzondere plek inneemt.
