Coroner geeft masterclass metal in De Pul
De Pul is goed gevuld op deze mooie nazomervrijdagavond. Alle ingrediënten zijn dan ook aanwezig voor liefhebbers van het zwaardere gitaarwerk. Het eveneens uit Zwitserland afkomstige Tar Pond mag deze avond het spits afbijten. De reden dat deze band hier vanavond staat is drummer Marky Edelmann die Coroner mede heeft opgericht en meespeelde op albums als ‘R.I.P.’, ‘No More Color’ en ‘Mental Vortex’.
Verder is het ook vermeldenswaardig dat Martin Eric Ain de legendarische bassist van Hellhammer en Celtic Frost, Tar Pond in de steigers heeft gezet. Helaas sterft Ain in oktober 2017 plotseling aan een hartaanval. Hoewel het debuutalbum ‘Protocol Of Constant Sadness’ pas in 2020 op de markt kwam, is het al in 2016 en 2017 in zijn geheel opgenomen. Ain heeft alle baspartijen in de studio voltooid voor hij in oktober 2017 overleed. Toen de overige bandleden na een periode van rouw besloten om de band voort te zetten, hebben zij zijn originele opnames gebruikt voor de definitieve release. ‘Protocol Of Constant Sadness’ is dus het laatste album waarop Martin Eric Ain te horen is en derhalve een onmisbaar album voor veel aanhangers van het werk van deze metal-legende. Zijn muzikale testament als het ware. Tar Pond speelt een mix van sonic doom en post-metal en omschrijft zichzelf als een Doom ‘n’ Gloom anti-supergroep. Naast de al genoemde Marky Edelmann bestaat Tar Pond uit Thomas Ott die naast zanger ook bekendheid geniet als grafisch kunstenaar. De ondankbare taak om de schoenen van Martin Eric Ain te vullen heeft Chris Perez op zich genomen. Tar Pond wordt gecompleteerd door de gitaristen Stefano Mauriello en Daniele Merico.
Het optreden van Tar Pond is intens. Het laatste nummer wordt opgedragen aan Martin Eric Ain. ‘The Spirit’ is niet alleen het laatste nummer wat Tar Pond deze avond speelt maar ook de afsluiter van het debuutalbum ‘Protocol Of Constant Sadness’. Hierna wordt het tempo en de energiegraad flink opgeschroeft door het Belgische Schizophrenia. Schizophrenia speelt een mix van death-en thrashmetal met af en toe ook een vleugje blackmetal. De eigen nummers worden goed ontvangen door het publiek maar de hel breekt helemaal los bij de klassiekers ‘Necrophiliac’ van Slayer en ‘Maze Of Torment’ van Morbid Angel die allebei staan op hun cover-EP ‘Chants Of The Abyss’.
Na deze twee in muzikale stijl ver van elkaar af liggende stijlen is het de beurt aan Coroner om ons te onderwijzen hoe progressieve thrash gespeeld dient te worden. Net zoals hun Canadeze genre-genoten Voivod waren de Zwitsers hun tijd ver vooruit. Coroner speelt deze avond een set waarin alle albums aan bod komen. Opvallend en eigenlijk ook weer niet is dat de oude nummers net zo modern klinken als de nummers van hun laatste schijf ‘Dissonance Theory’. Gitarist Tommy Vetterli is overduidelijk geïnspireerd door Paganini en Jimi Hendrix, met ogenschijnlijk het grootste gemak strooit hij met vlijmscherpe gitaarsolo’s om vervolgens weer om te schakelen naar loodzware riffs. Zanger/bassist Ron Broder fungeert met zijn virtuoze basspel als tweede gitarist wanneer Tommy Vetterli aan het soleren is. Niets ten nadele van drummer Marky Edelmann maar de Italiaan Diego Rapacchietti is werkelijk een fenomeen. Met zijn conservatorium-achtergrond en extreme technische bagage legt hij het perfecte fundament onder de gitaarsolo’s van Vetterli.
Last but not least staat helemaal aan de zijkant van het podium verstopt Daniel Stössel. Stössel heeft alles behalve de looks van een rock-muzikant maar reist al sinds de reünie mee als live-muzikant en draagt voor een groot deel bij aan het geluid met zijn toetsen, samples en achtergrondzang. Ruim 40 jaar na hun oprichting laten de Zwitserse meesters zien en horen dat progressieve metal geen houdbaarheidsdatum kent.
